Urokliwe widoki Ziemi Lubuskiej - dł. 50,1 km

adres:
Pszczew – Nowe Gorzycko – Wierzbno – Brzeźno – Lubikowo – Lubikówko – Kalsko – Kuligowo – Stołuń – Pszczew
woj. lubuskie
długość trasy: 50,1 km
2020.08.01
Czas zakończyć letni urlop wypoczynkowy ad 2020 na Ziemi Lubuskiej ostatnią rowerową wycieczką po tej jakże urokliwej krainie. Tym razem trasa wycieczki tworzyła się spontanicznie, nie był wybrany konkretny cel. Tak jak wskazywała mapa GPS kierunki świata, tak przebiegała najróżniejszymi drogami trasa rowerowa.
Na początku wybrany był kierunek z Pszczewa do Międzychodu, później we wsi Nowe Gorzycko obrałem kierunek na Jezioro Brzeźno i dalej w kierunku Jeziora Lubikowskiego, a GPS pokazywał mi, w którym miejscu się znajduję i w jakim kierunku świata muszę się poruszać.
Po drodze trafiłem na niezaplanowaną wieżę widokową |>| w Zielomyślu oraz zabytkowy kościół |>| o konstrukcji drewnianej w Kalsku.
Dopiero w Kalsku zorientowałem się, że mogę bezpiecznie przejechać lasem do Kuligowa, a stamtąd miałem już niedaleko do Pszczewa. Przy tego typu wyprawach nigdy nie wiadomo jak długa będzie wyprawa rowerowa.

Nowe Gorzycko w średniowieczu było własnością szlachecką. Obszar wsi był podzielony na część dworską z folwarkiem i zabudowania chłopskie. Najstarsza informacja o Nowym Gorzycku z dokumentów źródłowych pochodzi z roku 1424. Pierwszym znanym właścicielem wsi był Sędziwój z Niewierza, który posiadał także Gorzycko, nazywane wówczas Starym Gorzyckiem, Przytoczną, Krobielewo i Goraj (XV wiek). W wieku XVIII wieś należała do polskiego - bukowieckiego odłamu rodziny Unrugów. Od średniowiecza Nowe Gorzycko było częścią parafii Pszczew. W XIX wieku zostało przyłączone do parafii Wierzbno. W tym okresie znacząco wzrosła liczba protestantów – stanowili oni około 90 % mieszkańców. Założyli własną szkołę, do której uczęszczały również dzieci katolickie. Po zakończeniu I wojny światowej znalazło się w granicach Niemiec.
Nowe Gorzycko położone jest "u stóp" ciągu wałów moreny czołowej zlodowacenia poznańskiego. Morena ta porozcinana jest głębokimi, krętymi wąwozami, a porastające ją lasy są bogate gatunkowo, możemy więc podziwiać tu rzadko spotykane dąbrowy czy buczyny.
Wierzbno (Wierzebaum) - wieś położona przy trasie 24 (Berlin-Poznań), ok. 8 km na wschód od Przytocznej. Wierzbno należy do najstarszych wsi w regionie. Pierwsza wzmianka historyczna pochodzi z 1415 roku – właściciel wsi Bernard Wierzbiński funduje kościół. W 1748 roku zbudowano kościół drewniany, przebudowany na początku XX wieku. Przed wojną było tu przejście graniczne i mieszkało 317 osób (1939). Wieś liczy obecnie 185 mieszkańców, a pow. użytków rolnych stanowi 515,34 ha.
W Wierzbnie znajdują się również zabytkowe atrakcje turystyczne takie jak: Kościół murowany z 1909 r., obok drewniana dzwonnica z 1920 r. Pałac eklektyczny z połowy XIX w. sąsiadujący z potężnymi lipami o obw. 460 i 470 cm i park krajobrazowy o pow. 13,5 ha z pierwszej połowy XIX w.
źródło: https://www.ziemialubuska.pl/

Kościół Św. Bartłomieja Apostoła w Kalsku

Kościół Rzymskokatolicki Św. Bartłomieja Apostoła
woj. lubuskie, 66-300 Kalsko, ul. Kalsko 41
2020.08.01

Kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła w Kalsku to wyjątkowy przykład budowli łączącej konstrukcję zrębową i szkieletową, wyróżniający się unikalnym kształtem okien.

Historia

Pierwszy kościół został wzniesiony przez cystersów, do których wieś należała od 1390 r. Nie jest znany jego dokładny czas budowy, ale wiadomo, że początkowo miał status parafialnego, a z czasem został włączony do parafii w Rokitnie. Kolejny kościół cystersi wybudowali w 1661 r. (konsekrowany w 1669 r.), po tym jak przejęli parafię w Rokitnie. W 1688 r. świątynia oraz zabudowa wsi zostały zniszczone na skutek pożaru. Dzięki staraniom cysterskiego opata klasztoru w Bledzewie - Jana Białobłockiego oraz składkom mieszkańców wsi kościół odbudowano w latach 1692-1693. Wzniesiony w konstrukcji zrębowej, dodatkowo w XVIII w. został otoczony zewnętrzną konstrukcją szkieletową. W połowie XIX w. dobudowano murowaną zakrystię po północnej stronie. Wymieniono także stolarkę okienną i zlikwidowano wejście po stronie południowej. W latach 60. XX w. wzniesiono murowaną kruchtę na miejscu drewnianej.

Opis

Kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła usytuowany jest na placu w centrum wsi, otoczony kamiennym murem. Budowla jest orientowana. Obiekt został wzniesiony w konstrukcji zrębowej, później obudowanej konstrukcją szkieletową z ceglanym wypełnieniem. Salowy, z wyodrębnionym prostokątnym prezbiterium, zamkniętym trójbocznie. Bryła urozmaicona przybudówką murowanej zakrystii o prostokątnym rzucie po północnej stronie, kruchtą na rzucie kwadratu od zachodu oraz czworoboczną wieżą wyprowadzoną z połaci dachu w części zachodniej. Dach nad korpusem głównym dwuspadowy, nad prezbiterium wielospadowy, przechodzący w jednospadowy nad zakrystią, o pokryciu z dachówki ceramicznej. Kruchta przekryta daszkiem dwuspadowym a wieża zwieńczona hełmem baniastym z latarnią, o pokryciu z blachy. Elewacje organizuje szkieletowy układ konstrukcyjny, z wyjątkiem oszalowanej deskami elewacji zachodniej i otynkowanych ścian zakrystii i kruchty. Na wschodniej elewacji występują rzadko spotykane w tego typu budowlach owalne okna. Wnętrze z widoczną konstrukcją zrębową zostało przekryte stropem belkowym, wtórnie przesłonięty deskami. Między prezbiterium i nawą znajduje się ściana łuku tęczowego o nieregularnym wykroju z profilowaną belką tęczową. Z oryginalnego wyposażenia zachowała się na ścianie zachodniej empora o ażurowej balustradzie z prospektem organowym, XIX-wieczny ołtarz główny, barokowy feretron, ołtarze boczne i krucyfiksy nad belką tęczową, ławki.

źródło: https://zabytek.pl/

_________________________________
:: więcej zdjęć [>>>]


Wieża widokowo-obserwacyjna w Zielomyślu

adres:
Wieża widokowo-obserwacyjna w Zielomyślu
woj. lubuskie, 66-330 Zielomyśl, Góra Trębacza
2020.08.01
W Zielomyślu należy szukać znaków wskazujących drogę przez las w kierunku Lubikowa. Zaraz za wsią trzeba skręcić na drogę gruntową, minąć zniszczoną stację kolejową, przejechać tory i dalej przez pola jechać około 2 kilometry. Droga jest dobrze utwardzona i bez problemu można ją pokonać samochodem osobowym. W lesie niedaleko wieży jest niewielki parking i stamtąd na piechotę kierujmy się już w stronę wieży. To drewniana sześciopiętrowa konstrukcja o wysokości ok. 18 metrów. Przy dobrej pogodzie rozciąga się z niej rozległa panorama okolicy.
O trębaczu. Legenda jak z Krakowa
Góra Trębacza to niewielkie wzniesienie, niecałe 100 m. n.p.m., ale znakomicie góruje nad terenem i drzewami. O tym skąd się wzięła nazwa tego pagórka opowiada legenda spisana przez Franciszka Golza:
Na Ziemi Międzyrzeckiej rozbito razu pewnego znacznie siły nieprzyjaciela. Rozgromione oddziały szwedzkie miały się połączyć na wzgórzu leśnym obok obecnej stacji kolejowej Zielomyśl. Przy wzgórzu znajdowało się wtedy duże jezioro, które obecnie już zarosło. Przez jezioro to przeprawiał się po wielogodzinnej wyczerpującej ucieczce trębacz wojsk szwedzkich, który stracił łączność z głównym oddziałem. Z trudem przepłynął on na drugi brzeg jeziora i ostatkiem sił wdrapał się na szczyt wzgórza, by natychmiast podać hasło do zbiórki. Ledwie jednak zagrał swój hejnał wojenny, dosięgła go śmiercionośna kula. Na pamiątkę jego czynu i bohaterskiej śmierci nazwano to miejsce Górą Trębacza.
źródło: https://gazetalubuska.pl/